RT – (ang.) Regularity Test czyli esencja rajdów na regularność. Próby na regularność będące częścią trasy rajdu, według zaleceń – stanowiące nie mniej niż 45 % jej długości, są dla załóg sprawdzianem umiejętności jazdy z zadaną prędkością średnią. W przeciwieństwie do typowo sportowych rajdów – zwycięzcą odcinka RT, nie zostaje załoga, która pokona go najszybciej, a taka która na całej trasie będzie jechała z prędkością najbardziej zbliżoną do tej – zadanej przez Organizatorów. Średnia prędkość na RT nie przekracza 50 km/h, a w wielu przypadkach jest niższa, zmieniając się niejednokrotnie (szczególnie w miejscach gdzie występują ograniczenia prędkości). Miejsca zmian prędkości średniej są zaznaczone w itinererze. Ponieważ rajdy na regularność odbywają się w normalnym ruchu, dlatego przestrzeganie przepisów ma również wpływ na końcowy wynik (kontrola prędkości przy wykorzystaniu GPS).
Na trasie RT znajdują się nieoznakowane punkty kontrolne w których mierzony jest czas, (a w zasadzie odchyłki od czasu wzorcowego). Ponieważ miejsca pomiaru są załogom nieznane, teoretycznie – w każdym punkcie próby (może być ich nawet kilkanaście), załoga powinna być o ściśle określonym czasie, wynikającym właśnie z narzuconej prędkości średniej. Odchyłki – zarówno na „+” jak na „-” liczone są obecnie z dokładnością do 0,1 sekundy. Co oznacza ów plus czy minus, idealnie obrazuje zdjęcie umieszczone w tle Grupy, zrobione podczas rajdu – jednej z niemieckich załóg 
Każdej sekundzie różniącej czas uzyskany przez załogę od czasu wzorcowego – odpowiada jeden punkt karny, przy czym końcowy wynik jest wartością bezwzględną cząstkowych wyników. W niektórych rajdach, wcześniejszy „wjazd” na punkt pomiarowy skutkuje podwójną ilością punktów karnych, względem identycznego spóźnienia. Taka sama zasada, mówiąca że z dwojga złego lepiej się spóźnić, niż wjechać za wcześnie – obowiązuje na PKC.
Na starcie 1 Rajd Polski Historyczny stanęło około 50 załóg, wśród których sporą część stanowili byli zawodnicy rajdowi. Ponieważ dla większości startujących rajd na regularność był czymś zupełnie nowym, wiele załóg padło ofiarą własnej niewiedzy i braku doświadczenia.
Najkrócej mówiąc – załogi biorąc pod uwagę zadaną prędkość średnią z jaką miały pokonać poszczególne próby jazdy na regularność – znając długość odcinka i prędkość średnią, obliczały czas w jakim mają znaleźć się na mecie próby. Ex zawodnicy niesieni ułańską fantazją pokonywali trasę niemal tak jak trasę OS, by tuż przed końcem oczekiwać do takiego momentu, aby przekroczyć linię mety – w wyliczonym wcześniej czasie. Ponieważ na trasie prób jazdy na regularność, Organizator umieścił szereg „tajnych” punktów pomiarowych, jazda „na pełnym gazie”, a następnie oczekiwanie przed metą, niekorzystnie wpłynęło na końcowy wynik. Nie zgłębiwszy podstawowej zasady rajdów na regularność, jaką jest utrzymywanie zadanej średniej podczas całego przejazdu danej próby – złapali pokaźny bagaż punktów karnych, co w niektórych przypadkach zaowocowało niechęcią do rajdów na regularność 
Chcąc wyeliminować takie praktyki – ścigania się jak na OS, w Rallye Monte Carlo Historique wprowadzony jest zakaz jazdy ze średnią prędkością większą od zadanej o 20%, pod karą dyskwalifikacji – przy powtórnym takim wykroczeniu. Pierwsze „kosztuje” 30 000 punktów karnych.
Start samoobsługowy do RT – zbliżając się do zaznaczonej w itinererze sytuacji START RT, załoga podejmuje decyzję startu o konkretnym czasie, samodzielnie wpisując go do karty drogowej. Niepełną minutę przed planowanym czasem startu,( b. ważne, ponieważ dopuszcza się przebywanie w strefie jedynie poniżej jednej minuty) załoga może przekroczyć żółtą linię namalowaną na jezdni – oznaczającą początek strefy startu do RT. Następnie musi dojechać do linii czerwonej oznaczającej miejsce startu RT, które może być również oznakowane czerwoną tablicą Start (nie jest to warunek konieczny).
Z tego miejsca, o pełnej minucie (według czasu rajdowego, czyli czasu GPS) wpisanej uprzednio do karty, załoga startuje do RT, starając utrzymywać zadaną prędkość średnią.
Sposób startu do RT oraz jego oznakowanie leży w gestii Organizatora rajdu i musi być opisane w Regulaminie Uzupełniającym imprezy.
